Junichiro Tanizaki (1886–1965) was een invloedrijk Japanse auteur wiens oeuvre de spanningen tussen traditie en moderniteit in de twintigste-eeuwse Japanse cultuur op indringende wijze verbeeldt. Geboren in Tokio in een gegoede koopmansfamilie, groeide hij op in een tijd van snelle westerse modernisering. In zijn vroege verhalen, sterk beïnvloed door Europese literatuur en film, onderzocht hij thema’s als perversie en obsessie. Na de Grote Kanto-aardbeving van 1923 vestigde hij zich in de Kansairegio, waar zijn belangstelling verschoof naar de klassieke Japanse cultuur. Deze wending leidde tot een reeks van zijn meest invloedrijke werken, waaronder Liever nog op de blaren (1929) en de familieroman Stille sneeuwval (1943–1948). In deze werken behandelt Tanizaki thema’s als culturele identiteit, familieverhoudingen en het spanningsveld tussen moderniteit en traditie. Hoewel sommige van zijn werken bij publicatie als provocerend werden ervaren, groeide zijn reputatie uit tot die van een gewaardeerd schrijver. Zo ontving Tanizaki op latere leeftijd heel wat literaire onderscheidingen. Na zijn dood in 1965 liet hij een oeuvre na dat tot op heden wordt gelezen – als spiegel van een Japan in transitie en als diepgravende verkenning van verlangen, schoonheid en identiteit.