Kenji Miyazawa (1896–1933) geldt als een van de meest geliefde en invloedrijke schrijvers uit de moderne Japanse literatuur. Hij werd geboren in Hanamaki, een landelijke streek in het noorden van Japan, waar hij zijn hele leven sterk mee verbonden bleef. Miyazawa groeide op in een welgestelde familie, maar maakte al vroeg een principiële keuze: hij weigerde het bedrijf van zijn vader over te nemen, omdat hij zich niet wilde verrijken ten koste van anderen. Deze houding zou zijn denken en schrijven blijvend kenmerken. In plaats daarvan ontwikkelde hij een diepe betrokkenheid ten aanzien van boeren, natuur en de gemeenschap, en werkte hij als landbouwer en landbouwkundig onderwijzer. Naast schrijver was hij ook dichter en asceet, een idealist met een brede culturele nieuwsgierigheid: hij speelde cello, tekende, en verdiepte zich in Esperanto als taal van internationale verbondenheid. Tijdens zijn leven werd zijn werk slechts beperkt gewaardeerd, maar nadat hij op nog jonge leeftijd overleed aan tuberculose kreeg zijn oeuvre brede erkenning. Zijn bekendste werken, zoals Goos, de cellist en Het kattenkantoor, combineren sprookjesachtige verbeelding met ethische en spirituele thema’s. Miyazawa’s stijl kenmerkt zich door eenvoud, symboliek en een sterke verbondenheid met natuur en kosmos. Tegenwoordig wordt hij gezien als een unieke stem binnen de wereldliteratuur.