Ann Quins derde roman, Passages – een instant klassieker bij publicatie in 1969 – is wellicht haar meest aangrijpende onderzoek naar de grenzen van identiteit en verlangen, en naar de mogelijkheden van fictie. Het is het verhaal van een vrouw, vergezeld door haar geliefde, die op zoek is naar haar verloren broer, die mogelijk een revolutionair was en die wellicht gemarteld, gevangengezet of gedood is. Dwalend door een mediterraan landschap, leven ze hun verstrengelde bestaan, niet bereid op te geven, maar tegelijkertijd bang voor waar hun zoektocht hen naartoe zal leiden. In ‘passages’ die afwisselen tussen de perspectieven van de twee hoofdpersonen, in de vorm van dagboekfragmenten, aantekeningen en Burroughs-achtige collages, bouwt dit gefragmenteerde verhaal een indrukwekkend, muzikaal systeem van thema en herhaling op.