Het einde van de zestiende eeuw was een tijd met veel vrijheid in de zoektocht naar kennis. In deze periode was het nog tamelijk gebruikelijk om magie naast meetkunde te bestuderen, om een gerespecteerd arts te zijn die op zoek was naar de steen der wijzen, een wiskundige die engelen consulteerde, of een astronoom die zijn bevindingen in verzen presenteerde. In de traditionele wetenschapsgeschiedenis wordt deze periode vaak over het hoofd gezien, omdat die niet past in het lineaire verhaal van de wetenschappelijke vooruitgang tot aan de verlichting. Het paleis van de sterrenwachter onthult deze vergeten wereld aan het einde van de zestiende eeuw met de wetenschappers als stralend middelpunt. De lezer wordt mee terug in de tijd genomen en bezoekt de geleerden op zeven onderzoekslocaties – van het ijskoude observatorium van Tycho Brahe in Denemarken tot aan het rokerige en naar zwavel ruikende laboratorium van John Dee –, leest hun brieven, ontmoet de families en leert over hun dromen. Op deze manier onderzoekt Violet Moller een rijke, multidisciplinaire cultuur en onthult ze een oogverblindende, aan de tijd verloren wereld, waar alle kennis, hoe mysterieus ook, de moeite waard was om na te streven.